Zeitschrift für die Welt der Türken / Journal of World of Turks, Vol 7, No 2 (2015)

Font Size:  Small  Medium  Large

Üslupsal Özellikleri Temelinde Tokat Gök Medrese'ye Yeniden Bakış

Fazilet KOÇYİĞİT

Abstract


Adını turkuaz renkli çinilerinden alan Gök Medrese, inşa kitabesinin günümüze ulaşamamasından dolayı araştırmacılar tarafından farklı yıllara tarihlendirilmiştir. Araştırmacılar eserin inşa tarihi konusunda bir fikir birliğine varamamakla birlikte, banisinin Pervane Muiniddün Süleyman olduğu konusunda hem fikirdirler. Günümüzde müze olarak kullanılan eserin bezemelerinde ciddi tahribatlar oluşmuş ve çinilerinin büyük kısmı dökülerek günümüze ulaşamamıştır. Çininin yanı sıra taş süsleme örneklerinin de görüldüğü eserde; oyma, kakma ve renkli taş almaşıklığı gibi bezeme tekniklerinin kullanıldığı görülmektedir. Eserde süsleme öğeleri; taç kapı, ana eyvanın iç kısmı, avlu revak kemerleri yüzeyi ve kemer köşeliklerinde bulunmakta olup geometrik, bitkisel ve yazı olmak üzere üç türdür. Zengin bir bezeme programına sahip olan eserin bezemeleri ve üslupsal özellikleri yapının tarihlendirilmesi konusunda yardımcı faktörlerdendir. Bu makalede eserin üslupsal özellikleri temel alınarak yapı yeniden değerlendirilmeye çalışılmıştır.


Gök Medrese (Blue Madrasa) which is named after its turquoise colored tiles has been dated at different years by the researchers because its construction inscription has not reached today. Even though researchers has not reached at a consensus about the structure's construction date, they agree that the structure was commissioned by Pervane Muiniddun Suleyman. Gok Madrasa, whose adornments have undergone serious degradations and most of the tiles has fallen and couldn't reach the present day, is now used as a museum. Besides the tile examples in the building, stone embellishment examples which include carving, inlaying, colored stone flemished cross were used as adornment techniques. The structure's embellishment components can be found on the portal, main iwan's interior part, court riwaq arches' surface, and arch corners. These components are three types: geometric, vegetal ornament and calligraphy. The structure has a rich embellishment program and its embellishment and stylistic features are contributory factors for dating the structure. In this article, it was tried to make an reassessment of the building's construction with a new viewpoint reagarding particularly its stylistic characteristics.


Full Text » Tam Metin » Vollständiger Text: PDF