Zeitschrift für die Welt der Türken / Journal of World of Turks, Vol 3, No 1 (2011)

Font Size:  Small  Medium  Large

Alanya-İncirkırı Geleneksel Kırsal Mimarisinde Doğa-Kültür İlişkisi

Kemal Reha KAVAS

Abstract


Türkiye’nin Güneybatı Anadolu Bölgesi’nde kıyıya paralel olarak uzanan Toros Sıradağlarının Akdeniz’e bakan güney yamaçlarında bulunan kırsal yerleşimler geleneksel Anadolu mimarisinin zengin örneklerini sunmaktadır. Alanya kent merkezinin yaklaşık 10 km. batısında, Toros sıradağlarının kıyı bandına yaklaştığı bölgedeki bir yamaç üzerinde konumlanan İncirkırı Mevkii’nde “Alara” olarak adlandırılan yerleşim merkezi bu örneklerden biridir. Bu çalışmada yerleşimin fiziksel dokusu hakkında genel bilgiler verilerek bu dokudan seçilen tipik bir konutun detaylı incelemesiyle mimarinin doğa-kültür ilişkisindeki rolü hakkında değerlendirmeler yapılmaktadır.
2010 Ocak ayı itibarı ile 7 adet haneden oluşan yerleşimde yapılan yerinde tespit çalışmaları neticesinde geleneksel Türk mimarisinde çevre-kültür ilişkileri hakkında açıklayıcı fikirler veren mimari örneklere ulaşılmıştır. Ortak bir mekânsal tipolojiye sahip olan bu örnekler, yönleri, eğimli araziye yerleşim biçimleri, kapalı-yarı açık ve açık mekânlar arasındaki geçirgenlikleri, mekânsal organizasyonları, işlevsel şemaları, doğal malzemeleri kullanım biçimleri ve yapı teknikleri açılarından yöreye has mimari özellikler yansıtmaktadır.

The rural settlements situated at the South-facing outskirts of the Taurus Mountain Chain of Southwestern Turkey constitute rich examples of traditional architecture of Anatolia. “Alara”, is an example for these kind of settlements. Its location is at 10 km. to the west of Alanya. It is situated at the region called “İncirkırı,” which is marked by a South-facing hillside where the Mediterranean coast comes closer to the Mountains. This study explores the role of architecture in the nature-culture relations through a detailed analysis of a typical dwelling selected amongst the architectural units of the settlement.
As a result of our research undertaken during January 2010, it is found out that the small rural settlement is composed of seven dwellings which give comprehensive information about the nature-culture relations in traditional Turkish architecture. The dwellings, which have a common typological layout, reflect site-specific architectural features related with theri directions, settlement patterns on the sloppy terrain, fluency between closed, semi-closed and open spaces, spatial organizations, functional diagrams, use of materials and construction techniques.


Full Text » Tam Metin » Vollständiger Text: PDF